|
DYSLEKSJA
Definicja: specyficzne trudności w czytaniu i pisaniu rozpoznaje się u dzieci o prawidłowym rozwoju umysłowym. Spowodowane są zaburzeniami niektórych funkcji poznawczych, motorycznych i ich integracji, uwarunkowanych nieprawidłowym funkcjonowaniem centralnego układu nerwowego (C.U.N.).
TERMINOLOGIA wyróżniamy kilka postaci tych specyficznych trudności, które mogą występować jednocześnie lub w izolacji: • Dysleksja (rozwojowa) trudności w czytaniu, często powiązane trudnościami w pisaniu • Dysortografia: trudności w opanowaniu poprawnej pisowni (w tym popełnianie błędów ortograficznych) • Dysgrafia: trudności w opanowaniu kaligrafii (niski poziom graficzny pisma tzw. brzydkie pismo) • Dyskalkulia: trudności w opanowaniu matematyki
SPECYFICZNE TRUDNOŚCI W CZYTANIU I PISANIU
PRZYCZYNY: zaburzenia funkcji językowych, percpcepcyjno - motorycznych (spostrzegania słuchowego wzrokowego motoryki) i ich współdziałania (integracji percepcyjno - motorycznej), uwagi pamięci (wzrokowej słuchowej, ruchowej), lateralizacji (brak dominacji ręki, oka), orientacji przestrzennej.
ETIOLOGIA: uwarunkowania tych zaburzeń są wielorakie (polietiologię) tj, dziedziczność, mikrouszkodzenia lub odkształcenia układu nerwowego (c.u.n)z okresu ciąży i pierwszych miesięcy życia. Zaniedbanie środowiskowe i dydaktyczne pogłębia zaburzenia i trudności dziecka.
TYPY DYSLEKSJI: wyróżnia się trzy typy dysleksji, zależnie od ich patomechanizmu (zaburzeń funkcji, które wywołują np. wzrokowo-przestrzennych, językowych)
CZĘSTOŚĆ WYSTĘPOWANIA: odsetek przypadków głębokiej dysleksji (opóźnienie w czytaniu o dwa lata w stosunku do wieku życia, wykształcenia, inteligencji) w literaturze światowej ocenia się na 4%, specyficzne trudności w pisaniu na 13-16% (badania z lat 1968-1982 w środowisku miejskim i wiejskim wg prof. M.Bogdanowicz, H. Jaklewicz),co odpowiada szacunkom w literaturze europejskiej (10-!%%) wg analizy OKE we Wrocławiu w powiecie świdnickim 0-1%, dzierżoniowskim 0% (biuletyn PTD nr 26 z października 2003r.)
PROFILAKTYKA: u dzieci z nieprawidłowej ciąży i porodu, nieharmonijnie rozwijające się (np.: z opóźnionym rozwojem mowy) to dzieci "ryzyka dysleksji". Im wcześniej zostaną objęte opieką, tym większe szanse, aby zapobiec ich trudnościom szkolnym. OBJAWY:
Wiek przedszkolny (3-5lat) objawy "ryzyka dysleksji" - opóźniony rozwój ruchowy, trudności z utrzymywaniem równowagi, koordynacją ruchów, niechęć do zabaw ruchowych, - mała sprawność ruchowa rąk podczas czynności samoobsługowych, rysowania (rysunki na słabym poziomie, niechęć do rysowania) - opóźniony rozwój mowy, trudności z wypowiadaniem złożonych słów, zapamiętywaniem nazw szeregów nazw np.: pór roku, posiłków.
Klasa "0" (6-7lat): - trudności z wymową (przekręcanie słów), wadliwa wymowa, błędy gramatyczne, - trudności z zapamiętywaniem wierszyków i piosenek, - trudności z odróżnieniem podobnych głosek, z wydzielaniem sylab i głosek ze słów oraz łączeniem ich w słowa (analiza sylabowa i głoskowa), - niechęć do rysowania, trudności z odtwarzaniem figur, wzorów i szlaczków' - trudności z układaniem obrazków z elementów według wzoru, - oburęczność - mylenie prawej i lewej ręki, nogi itp., - trudności w nauce czytania (realizacja programu klasy "0")
wiek młodszy (I-III klasa): -utrzymywanie się powyższych objawów zaburzeń i trudności w uczeniu się, - trudności z zapamiętywaniem nazw , nazwisk, szeregów nazw (dni tygodnia, miesięcy), tabliczki mnożenia, dat zapisywania liczb wielocyfrowych, - mylenie liter podobnych pod względem kształtu (b-p-d-g, l-ł-t, m-w), - mylenie liter odpowiadających głoskom podobnym dźwiękowo (d-t; g-k z-s), - opuszczanie, dodawanie przestawianie liter, sylab oraz rozdzielanie wyrazów, - trudności z pisownią zmiękczeń, głosek nosowych - brzydkie pismo i rysunek.
Wiek starszy szkolny (powyżej IV klasy –do szkoły średniej): - trudności w czytaniu często zmniejszają się lub ustępują, - trudności w pisaniu mogą ograniczać się głównie do błędów ortograficznych, - trudności mogą uogólnić się na inne przedmioty, np. języki obce.
FORMY POMOCY pięć poziomów pomocy (terapii pedagogicznej): I. Pomoc nauczyciela i pedagoga szkolnego (indywidualizacja wymagań), II. Zespoły korekcyjno-kompensacyjne w szkole (terapia pedagogiczna w grupie), III. Poradnie psychologiczno-pedagogiczne i poradnie PTD (diagnoza i pedagogiczna indywidualna lub grupowa, dzieci i młodzieży), IV. Klasy terapeutyczne szkołach masowych. V. Oddziały dłuższego pobytu i intensywnej terapii (Warszawa Łódź) lub szkoły o profilu terapeutycznym (np. Toruń, Wrocław - szkoła podstawowa, Gdańsk - Ogólnokształcące Liceum Programów Indywidualnych, Wałbrzych - Zespół Szkół Społecznych nr 1). inne formy: turnusy i kolonie terapeutyczne np. organizowane przez PTD.
Dysleksja rozwojowa
Biuletyny Polskiego Towarzystwa Dysleksji
Objawy dysleksji
Rodzaje zaburzeń w dysleksji
|