Autyzm wczesnodziecięcy a metoda treningu słuchowego prof. A.Tomatisa

Autyzm wczesnodziecięcy jest to zaburzenie prawidłowego rozwoju psychicznego ujawniające się w pierwszych 3 latach życia dziecka. 
Wczesne objawy widoczne są już w okresie niemowlęctwa, ale bardziej typowe deficyty charakterystyczne dla autyzmu mogą ujawniać się dopiero w 2,3 a nawet późniejszych latach  życia dziecka.
Autyzm przejawia się przede wszystkim deficytami w zakresie inicjowania i podtrzymywania kontaktów społecznych, specyficznymi upodobaniami i sztywnymi zachowaniami (stereotypie wzrokowe, słuchowe, ruchowe) oraz brakiem prawidłowego rozwoju MOWY.

U dzieci autystycznych szczególne znaczenie dla ich dalszego rozwoju i funkcjonowania
w społeczeństwie ma MOWA.

Terapia dziecka autystycznego powinna w zasadniczy sposób być skupiona nad rozwinięciem w miarę możliwości osobniczych dziecka – mowy biernej (rozumienie) i mowy czynnej (zdolności do bezpośredniej komunikacji).

Zaburzenia percepcji słuchowej powodują u dzieci autystycznych utrudnienia w zakresie komunikacji werbalnej – zdolność do rejestracji (odbioru) bodźców słuchowych, modulowania (przetwarzania)  oraz analizy i syntezy dźwięków. Często występująca u dzieci z autyzmem nadwrażliwość słuchowa uniemożliwia prawidłowy odbiór i analizę dźwiękową. Dzieci wielokrotnie same odcinają się , uciekają przed nieprzyjemnymi dla nich bodźcami dźwiękowymi. Zdarza się, że zamykają się na dopływ bardzo szerokiej gamy dźwiękowej,
w tym tzw. pasma mowy. U każdego dziecka proces ten może przybierać zróżnicowane formy.

Podczas treningu słuchowego Tomatisa dziecko wysłuchuje dźwięków od niskich częstotliwości po wysokie, doładowujące korę mózgową. Według A.Tomatisa efektami treningu słuchowego u dzieci autystycznych powinny być: poprawa w zakresie mowy biernej, artykulacji, zmniejszenie liczby echolalii, poprawa poczucia świadomości własnego ciała, koncentracji uwagi oraz lepsze  nawiązywanie i podtrzymywanie relacji społecznych.